زیر باران بودم، همره غم تنها

                                                                      چشم زیبایت، گشت درمه شب پیدا

بادو چشمت گفتم:  بی خبر از مایی

                                                                   از غروب و باران ، حال ماجویایی!

هیچ می گویی او زیر باران تنهاست؟

                                                                   یادداری گفتی، باتو باران زیباست؟

تو که گفتی هرشب درخیالم هستی  

                                                                  سرخی چشمانت داده برمن مستی

حال زیرباران با که هم آغوشی ؟

                                                                    زیر باران با او، باده هم می نوشی؟

چشمت آرام چکاند فقط قطره شبنم

                                                                    لحظه ای بارید او مثل باران نم نم!

مثل باران، نه که چون سیل درجوش و خروش

                                                                      باغم چشمانت رفت از سر، هوش

قطره قطره اشک بر رخم بوسه نواخت

                                                                تا که بگشودم چشم، قلبم از غصه گداخت  

گفتم: ای سنگین دل ،تو نبار برحالم

                                                                     شیشه می شکند، سنگ اشک یارم

چشمت از غصه به من خیره شد و حیران

                                                                     گفت زیر باران بی توام سرگردان!!