| تبليغات | X |
|
سرنوشت و نیروی عشق
سرنوشت معمای پیچیده ای است و در هر برگ آن ، رازهای نهفته است و آن زمان که دریایزندگی را دست تقدیر به طوفانی ناخواسته می کشاند و آسمان آبی زیبا را ، غرش ناگهانی ابرهای حادثه به تیرگی ها می کشاند ، آفتاب امید در دست های بی مهر سیاهی ها اسر می گردد ، و سردی خزان به تار و پود هستی انسان نفودی زهرآگین و کشنده را آغاز می نماید ، و دیو یـأس لحظه به لحظه قلمرو خود را گسترش می دهد ، و در این میان تنها نیرویی که می تواند در این سیاهی ها قد علم کند و فردای اسیر در دست دیروز را رهایی بخشد ، نیروی عشق و همدلی باشد . آن زمان که به فرمان چشمانی پر شور و مشتاق دل های پاک و صادق با هم پیوند می خورند ، نیرویی شگرف حاصل از این پیوند تا بی کران ها نفوذی روشن می نماید و بر سیاهی ها چیره می گردد و آفتاب روشن صبح فردا را به ارمغان می آورد و دریای بیکران زندگی را آرامش تازه و سکوتی شیرین می بخشد .
ای خدا ! ای رازدار بندگان ای توانایی که در جان و جهان فرمانروایی ای خدا ! ای همنوای ناله ی پروردگانت زین جهان ، تو با سوز دل من آشنایی بر تن آلوده منگر ، روح پاکم را نظر کن دوست دارم تا کنم در پیشگاهت بندگی ها من به تو رو کرده ام ، بر آستانت سر نهادم دوست دارم بندگی را با همه شرمندگی ها مهربانا ! دلی بشکسته ، رو سوی تو کردم رو کجا آرم اگر از در گهت گوئی جوابم ؟ بی کسم ، در سایه ی مهر تو می جویم پناهی از کجا یابم خدایی گر به کویت ره نیابم ؟
من از یک شکسته عاشقانه می آیم. بگذار همه برای این اعتراف تلخ سرزنشم کنند .
می گویند : از صبح بنویس ، از آفتاب . من چگونه از خورشید بنویسم وقتی تمام وقت ، باران پنجره ی چشمانم را شسته است. همه دلشان نقش های مثبت می خواهد و آدم های خوش حال. اما من گمان می کنم خیلی خوب است که نمی توانم ادای آدم های خوشبخت را در بیارم. بی ستاره ام و زرد ، با طعم معطر پاییز ، که حضورش تنها معجزه ی لحظه های تنهایی من است. آغوش ترانه ها همچنان از عطر تن او که باید پر باشد خالی است ، نمی توانم باورش کنم نه رفتنش را و نه ماندنش را. خلاصه غم سنگینی است اگر سر نخواستن دلی دعوا باشد . امّا همیشه حق با برنده نیست ، می شود در عین بازنده بودن سربلند بود و او را از کوچه پس کوچه های دنیا گدایی کرد . سکوت می کنم تا به خاک سپردن آخرین خاکسترهای آرزوی برباد رفته ام آبرومند باشد ، گریه می کنم با شکوه ، مثل اقیانوس ، او نمی شنود و نمی داند که ماه ، خوشبختی مشترک همه ی بی ستاره هاست...
وقتی کسی رو دوست داری ، حاضری جون فداش کنی حاضری دنیا رو بدی ، فقط یه بار نگاش کنی به خاطرش داد بزنی ، به خاطرش دروغ بگی رو همه چی خط بکشی ، حتی رو برگ زندگی وقتی کسی تو قلبته ، حاضری دنیا بد بشه فقط اونی که عشقته ، عاشقی رو بلد باشه قید تموم دنیارو ، به خاطر اون می زنی خیلی چیزارو می شکنی ، تا دل اونو نشکنی حاضری قلب تو باشه ، پیش چشای اون گرو فقط خدا نکرده اون ، یه وقت بهت نگه برو حاضری حرف قانونو ، ساده بذاری زیر پات به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب باوفات حاضری مسخرت کنن ، تموم آدمای شهرٍ امّا نبینی اون باهات کرده واسه یه لحظه قهر حاضری هر جا که بری ، به خاطرش گریه کنی بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی...
بغض گریه تو چشممهام حرفهای درد رو لبهام چه جوری باید بگم من بی تو دنیا رو نمی خوام زده آتیش به وجودم غم دور از تو نشستن من که پیشمرگ تو بودم تو گرفتی من رو از من جز محبت من چه کردم ؟ که شدی دشمن جونم تارو پودم رو سوزونده آتشی که کردی روشن بغض گریه تو چشمهام حرفهای درد رو لبهام چه جوری باید بگم من بی تو دنیا رو نمی خوام رفتی و من غریب وتنها بی تو مجنونم و رسوا تو بیا ای نازنینم به تو خو کرده نفسهام فاصله بین من و تو شده اندازه دنیا تو بیا ای نازنینم تو امید بده به فردام.
|
About
وقتی تنهاییم دنبال یه Archivesآذر 1388شهریور 1388 مرداد 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 Links
تک ستاره _ هنگامه جوووون جیگر
پـــریــا عـزیــزم |
