سادگی مرا ببخش که خویش را تو خوانده ام

                                                                            بـــــرای برگـــشتن تو به انتـظار مانده ام

سادگی مرا ببخش که دلخوش از تو بوده ام

                                                                          تورا به انگشتر شعر مثل نگین نشادنده ام

به من نخند و گریه کن چرا که جز نیاز تو

                                                                          هرچه نیاز بود و هـست از در خانه رانده ام

اگر به کوتاهی خواب ، خواب مرا سایه شدی

                                                                         به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده ام

گلوی فریاد مرا سکوت دعوت تو بود

                                                                       ولب من این سکوت را به قصه ها رسانده ام

دوباره از صداقتم دامی برای من نساز

                                                                       از ابتدا دســـت تو را در این قمـــار خوانـده ام

گناه از تو بود و من نیازمند بخششت

                                                                       چــــرا که من دست تـــــو را ز خــود نرانده ام

گناهکار هر که بود کیفر آن مال من است

                                                                       به جـرم آن داغ عـطش بر لب خود نشانده ام

پی نوشت ۱ :فرارسیدن سال جدید رو به همه ی دوستای گلم تبریک می گم .

آرزو می کنم این سال ، سال رسیدن به آرزو های قشنگتون باشه .

پی نوشت ۲ : خیلی دوستون دارم . همیشه شاد باشین .